Velen van ons kijken met plezier terug op die eerste verliefdheid. Die voelde puur, intens, onoverwinnelijk. Hoe gaaf het was om samen te ontdekken, te fantaseren over de toekomst; een memorabele fase.

Verliefdheid is in essentie een tijdelijk en chemisch proces waarin o.a. dopamine, norepinephrine en serotonine een rol spelen. Hierdoor gaat ons hart letterlijk sneller kloppen en voelen we ons uitzinnig gelukkig.

Waar verliefdheid vanzelf komt en gaat, is houden van een bewuste keuze om een langdurige binding met elkaar aan te gaan, ook als we op ons slechtst zijn.

We houden van de ander als we écht zien hoe die ander is – in positieve en negatieve zin en daar respect, zachtheid, waardering en begrip voor ontwikkelen.

Houden van betekent ook dat we onszelf echt laten zien. Dat vraagt van ons dat we onze schaamte en ego overstijgen en we onszelf leren lief te hebben.

Houden van betekent ook elkaar betrekken bij grote en kleine levenskeuzes, bijdragen aan elkaars dromen, verantwoordelijkheid nemen voor onszelf en de ander leren waarderen.

Houden van vergt veel werk aan onszelf. De ander is een spiegel van onszelf: dat wat we moeilijk of slecht vinden aan de ander, zegt in wezen iets over onszelf.

Een liefdevolle relatie is daarmee een mooie plek om onze trauma’s te helen, ons beter te leren hechten, onze kwaliteiten te ontwikkelen en onszelf te accepteren.

Hoe meer we dit doen, hoe volwassener, autonomer en authentieker we worden. Daarmee creëren we ook ruimte voor de ander om zelf te helen en te groeien.

Tegenwoordig gaan veel partners vroegtijdig uit elkaar. Soms is dat verstandig, b.v. wanneer er sprake is van fysiek en emotioneel geweld, maar vaak is het zonde; een gemiste kans.

Júist waar we problemen ervaren, zit ruimte voor groei en toenadering. Een relatiecrisis is geen falen, maar een indicatie dat een plafond is bereikt. In onze ervaring als individuele en relatietherapeut in Oosterbeek, is het vaker wel dan niet mogelijk om onder begeleiding dat plafond te doorbreken en een breuk te voorkomen.