Relatietherapie is net als het lezen van een spannend boek. Met elke sessie ontvouwt zich een verhaal vol personages, motieven,  plotwendingen, en emoties. 

En eigenlijk zijn het twee verhalen, want elke partner heeft zijn eigen waarheid. Daar is niks mee, zolang er maar genoeg overeenkomsten zijn en de verschillen mogen bestaan. 

Want niet werkt, is wanneer de waarheid geweld wordt aangedaan. Dus als er wordt gelogen. 

Met liegen bedoelen wij niet alleen bewust iets vertellen dat niet waar is. Liegen is ook belangrijke informatie achterhouden of dingen zo ‘framen’ dat ze beter lijken. 

Dit alles ondermijnt een van de fundamenten van elke relatie: vertrouwen. Oftewel, weten dat de ander aan onze kant staat en er voor ons is wanneer we het nodig hebben. 

Voorgelogen worden doet pijn en het is ok om dat ruimte te geven. Tegelijk is het onverstandig om in die pijn te blijven hangen en niet te zoeken naar het waarom van het liegen. 

Want elk gedrag, hoe onbegrijpelijk of kwetsend ook, heeft een positieve intentie. Met andere woorden: we doen het met een goede reden, ook al is de uitkomst niet goed voor iedereen.  

Dat geldt ook voor liegen. Wat wij vaak zien bij koppels, is dat de partner die liegt, zichzelf ergens tegen beschermt. 

Wellicht is hij of zij bang voor de reactie van de ander, zoals boosheid of teleurstelling. Sommigen schamen zich voor datgene wat ze achterhouden. Soms liegen mensen omdat ze ‘de ander geen pijn willen doen’, maar ook dat doen we uit zelfbescherming. 

Wat de reden ook is, koppels die na leugens het vertrouwen willen herstellen, hebben twee dingen te doen. Eerst, de pijn van het liegen helen, door excuses te maken en de pijn los te laten. En dan, zorgen voor veiligheid in en tussen partners om de waarheid een kans te geven. Alleen zo kan de band herstellen en kan de basis van de relatie sterker worden.